DANI 866 | 17.01.2014.

Tamara Nikčević

Piše: Tamara Nikčević

Tamo daleko...

Intervju

Ivan Medenica, profesor Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu

Tamo daleko...

Kako je kultura u Srbiji postala “posljednje uporište nacionalizma”? Da li je odluka Emira Kusturice da pređe u pravoslavnu vjeru trijumf slobode izbora ili pokušaj negiranja bošnjačke nacije? Zbog čega se se Srbija na Krf može vratiti samo preko Srebrenice? Na ova pitanja odgovara profesor Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu i pozorišni kritičar dr. Ivan Medenica  

Već tri nedelje u beogradskoj Politici traje polemika o predstavi Srpska trilogija koju je, krajem prošle godine, na scenu Narodnog pozorišta, postavio reditelj Slavenko Saletović. Sve je počelo tekstom Pseudopatriotski šund ponovo napada pozorišne kritičarke Politike Ane Tasić, koja Saletoviću zamjera to što u predstavi nije pokušao “da ugasi ili bar priguši taj rasuti patetični žar, niti da ga kritički osenči, na primer kroz ironične nijanse koje bi stvorile nekakvu distancu prema tom kič konceptu pojednostavljenosti”.

“Pored toga što je ova Srpska trilogija stilski potpuno anahrona i umetnički bezvredna, ona je društveno opasna jer raspiruje ostrašćenosti kojima je politički lako manipulisati” – tvrdi Ana Tasić. “Dokaz za ovu tezu su reakcije pretpremijerne publike koja je uz stojeće ovacije pozdravila horsko izvođenje pesme Tamo daleko. Asocijacije na devedesete godine prošlog veka su više nego nametljive i uznemirujuće, a u vezi sa njima i na ranije produkcije bliskih pseudopatriotskih predstava, Kolubarske bitke (1983) i Valjevske bolnice (1989), nastalih prema Vremenu smrti Dobrice Ćosića, koje su punile salu Jugoslovenskog dramskog pozorišta.”

PRIJAVA ŽELIM SE PRETPLATITI

Članak za pretplatnike

Da biste mogli čitati ostatak članka i dobiti mogućnost online čitanja arhive BH Dana od 800+ brojeva, potrebno je da se pretplatite.