DANI 839 | 12.07.2013.

Tamara Nikčević

Piše: Tamara Nikčević

Počinjem da mrzim šovene

Intervju Dana

Biljana Srbljanović

Počinjem da mrzim šovene

Jedna od najpoznatijih (i najboljih) beogradskih književnica za Dane govori o svom novom komadu Princip na temu Sarajevskog atentata i objašnjava zbog čega bi, da je živjela u to vrijeme, pripadala Mladoj Bosni te zašto je Jugoslovensko dramsko pozorište u Beogradu odbilo da postavi taj komad koji će bečki teatar Schauspielhaus sljedeće godine postaviti na scenu, dok će ga ovdje režirati sarajevski reditelj Dino Mustafić.

U sklopu evropskog obilježavanja stogodišnjice početka Prvog svjetskog rata, bečki teatar Schauspielhaus će sljedeće godine na scenu postaviti za tu priliku specijalno poručen komad beogradske književnice Biljane Srbljanović, Princip. Iako su joj, kako kaže, strane istorijske teme – “naročito zadata epoha” – Biljana Srbljanović je prihvatila ponudu i “kao iz topa” odlučila da osnovna tema njene nove drame bude – atentat.

“Atentat je ono što me opseda još od ubistva Zorana Đinđića, od 12. marta 2003.” – objašnjava Biljana Srbljanović. “Generalno, atentat mi je interesantan ne samo kao akt političke borbe, nego i u smislu etičkih posledica koje taj čin proizvodi na celokupno društvo.”

DANI: Prije nego ste počeli da pišete dramu Princip šta ste znali o Sarajevskom atentatu?

SRBLJANOVIĆ: Veoma malo; uglavnom ono što sam naučila u školi. Pored toga, u glavi su mi ostale pojedine slike iz dosta loših filmova Veljka Bulajića i Hajrudina Krvavca: opterećujući duh kiča partizanskog filma transponovan u 1914. Takođe, sećala sam se odjeka predstave Tajna crne ruke Ljubiše Ristića iz koje sam zapamtila nepodnošljivo urlanje u mikrofone, kao i lažnu informaciju da je, u trenutku ubistva, Sofija Kotek bila u osmom mesecu trudnoće. Moram da kažem da je u tom smislu na mene zbunjujuće delovala i činjenica da već sedam decenija u Beogradu imamo ulicu i Gavrila Principa i Masarika, ljudi koji su nosioci dve potpuno suprotne ideje emancipatorske borbe: prvi tiranoubistvom, drugi kulturnom obnovom. Simboličnu dihotomiju tog vremena nikako nisam uspevala da razumem, pa se onda time nisam mnogo ni zamajavala.

PRIJAVA ŽELIM SE PRETPLATITI

Članak za pretplatnike

Da biste mogli čitati ostatak članka i dobiti mogućnost online čitanja arhive BH Dana od 800+ brojeva, potrebno je da se pretplatite.