DANI 1060 | 28.09.2018.

Đorđe Krajišnik

Piše: Đorđe Krajišnik

čitamo

Tuđine, Igor Marojević, Laguna, 2018.

Knjiga samoubica

Zanimljiv je skok iz tradicionalne, okoštale sredine, kakvom su oslikani Kamenari, u Beograd devedesetih, predstavljen je kao podivljali betonski cirkus u kojem sve lebdi u nekakvoj izmaglici novobeogradske periferije, sumnjivih biznisa, suterenskih stanova i skloništa

U romanu Tuđine Igor Marojević ponovo se u svom književnom opusu vraća temi samoubistva. Ranijim čitaocima Marojevićevih djela poznato je da se ovaj autor samoubistva doticao u noveli Obmana Boga i priči Perast, te da junak njegovog prethodnog romana Prave Beograđanke (imena Igor Marojević) na koncu izvršava samoubistvo. U novom Marojevićevom romanu pitanju samoubistva pristupa se temeljnije, kako to roman dozvoljava, ali ovoga puta sa neprestanom crnohumornom distancom koja tu temu, kao jedno od najizazovnijih egzistencijalnih i filozofskih pitanja, uzima kao širu metaforu ironizacije jednog posrnulog društva.
Samoubistvo je zapravo u ovom Marojevićevom romanu osnovni pokretač radnje, kao i ono što temeljno određuje glavnog junaka i njegov karakter.
Junak Tuđine Ratomir Jauković, koji u prvom licu iznosi svoju priču, tridesetogodišnjak je koji vodi monoton život u Kamenarima, nadomak Boki kotorskoj. Moglo bi se reći da se radi o tipičnom izgubljeniku koji se ne uklapa u stege tradicionalnog društva, u kojem važe tačno određena plemenska i patrijarhalna pravila. Međutim, ne radi se ovdje ni o kakvom aktivnom pobunjeniku protiv propisanih normi, koje determinišu sve, pa i tačno određena imena koja se unutar jedne porodice neumitno ponavljaju sa koljena na koljeno, već o nesnađenom pojedincu koji pruža pasivan otpor, ali i neprestano podozrijeva od svoje okoline.
PRIJAVA ŽELIM SE PRETPLATITI

Članak za pretplatnike

Da biste mogli čitati ostatak članka i dobiti mogućnost online čitanja arhive BH Dana od 800+ brojeva, potrebno je da se pretplatite.